ما و خيرخواهان بنى اميه هستند ، پس امير المؤمنين هر چه خواهد از جريان كار هانى و مسلم از اين دو نفر از نزديك جويا شود ، زيرا اطلاع كافى و راستى و پارسائى در اين دو است و السلام . يزيد در پاسخش نوشت : اما بعد همانا تو همچنان كه من ميخواستم بودى ، بكردار مردان دورانديش رفتار كردى ، و بىباكانه چون دلاوران پردل حمله افكندى ، و ما را از دفع دشمن بىنياز و كفايت كردى ، و گمانى كه من در بارهء تو داشتيم بيقين پيوستى و انديشهء مرا در بارهء خود نيك كردى ، و من دو نفر فرستاده‌ات را پيش خواندم و از آن دو جويا شدم و در پنهانى اوضاع را پرسيده و ديدم در انديشه و فضيلت همچنان بودند كه نوشته بودى ، پس در بارهء ايشان نيكى كن ، و همانا به من اطلاع داده‌اند كه حسين بسوى عراق رو كرده ، پس ديده‌بانان و مردان مسلح براى مردم بگمار ، و مراقب باش ، و با گمان بزندان بينداز ، و بتهمت بكش ( يعنى هر كه را گمان مخالفت بر او بردى بدون درنگ بزندان افكن ، و هر كه را نسبت مخالفت با ما به او دهند اگر چه از روى تهمت باشد بكش ) و هر خبرى پس از اين مىشود به من بنويس ان شاء اللَّه . [ فصل ( 3 ) حركت سيد الشهداء ع از مكه به سوى عراق ] بدان كه خروج مسلم بن عقيل رحمة اللَّه عليه در كوفه روز سه‌شنبه هشتم ذى حجه در سال شصت هجرى بود ، و شهادتش در روز چهارشنبه نهم همان ماه در روز عرفه بود ، و حركت كردن حسين عليه السّلام از مكه بسوى عراق مصادف با همان روزى كه مسلم در كوفه خروج كرد روز ترويه ( هشتم ذى حجة ) بود ، و اين پس از آنى بود كه آن حضرت دنبالهء ماه شعبان و ماه رمضان و شوال و ذى قعدة و هشت روز از ذى حجة سال شصت هجرى